Baszta Narożna

Historia

23 marca 1343 roku (data ta mogła ulec pomyłce) w rejonie przyszłej Baszty Narożnej odbyło się położenie kamienia węgielnego, który stanowił początek budowy murów miejskich Głównego Miasta. Rozpoczęcie prac nad budową baszty miało miejsce również w 1343 roku, a celem tej inwestycji było wzmocnienie południowo-zachodniego odcinka murów miejskich. Jest to konstrukcja ceglano-murowana, która pierwotnie posiadała otwartą formę od strony miasta, przybierając kształt prostokątnego wysunięcia w stronę murów.

Na przestrzeni lat obiekt ten był wielokrotnie przebudowywany i wzmacniany. Ściany zewnętrzne zdobione były blendami o formie ostrołuków, w których umieszczono otwory strzelnicze, co stanowiło dodatkową ochronę. W wyższych kondygnacjach, pięciokątna konstrukcja została przykryta stromym dachem wielospadowym, który dodawał jej charakterystyki.

W latach 1856–1857, Baszta Narożna, razem z zespołem Dworu Miejskiego, przeszła istotną przebudowę, zmieniając się w siedzibę straży pożarnej. Niestety, w 1945 roku na skutek działań wojennych, zniszczeniu uległy dach oraz ściana od strony miasta, a wnętrze baszty spaliło się. Odbudowa baszty miała miejsce na przełomie lat 50. i 60. XX wieku, przekształcając ją w siedzibę Domu Harcerza.

Przypisy