Franz Adolf Namszanowski

Życiorys

Franz Adolf Namszanowski przyszedł na świat w rodzinie polskiego pochodzenia w Gdańsku, będąc synem fryzjera Franciszka oraz Anny Marii Kumm. Pierwsze kroki w edukacji stawiał w Gdańsku, a następnie kontynuował ją w jezuickim gimnazjum w Chełmnie. Ukończył matura 12 sierpnia 1842 roku, po czym rozpoczął studia teologiczne we Wrocławiu i Braniewie w 1844 roku. Święcenia kapłańskie przyjął 1 czerwca 1846 w Fromborku. Ze względu na doskonałą znajomość języka polskiego, Namszanowski został skierowany do pracy w parafiach diecezji warmińskiej, gdzie większość ludności stanowili Polacy. Był wikariuszem w takich miejscowościach jak Stary Targ, Bartąg oraz Biskupiec.

Od 1851 roku uczył religii w gimnazjum olsztyneckim, pełniąc dodatkowo rolę katechety, nawet po objęciu stanowiska proboszcza w Gryźlinach w 1852 roku. W roku 1854 objął posadę proboszcza w Ramsowie. W 1861 roku przeniósł się do Królewca, gdzie został dziekanem sambijskim. Jego działalność obejmowała również duszpasterstwo studenckie oraz wojskowe, w którym współpracował z ks. Eduardem Herrmannem, mającym stać się biskupem pomocniczym warmińskim.

24 lutego 1866 roku Namszanowski został mianowany generalnym duszpasterzem armii pruskiej. W czerwcu 1868 przyjął rangę wikariusza apostolskiego z biskupią stolicą tytularną Agathopolis. Sakrę biskupią przyjął 11 października 1868 roku w Fromborku z rąk biskupa warmińskiego Filipa Krementza. Jego rezydencja znajdowała się w Berlinie.

Początkowo był sceptycznie nastawiony do dogmatu o nieomylności papieskiej, jednak po jego przyjęciu przez Sobór watykański I przyjął bardziej ugodowe stanowisko. Jego działalność przeciwko starokatolikom naraziła go na nieprzychylność władz pruskich, co doprowadziło do zniesienia duszpasterstwa wojskowego. W czerwcu 1873 roku przeszedł na emeryturę i osiedlił się w Oliwie. W 1896 roku został kanonikiem kapituły warmińskiej i przeniósł się do Fromborka, gdzie wspierał ordynariusza Andreasa Thiela w jego pracy duszpasterskiej. 25 października 1897 roku dokonał konsekracji kościoła w Dywitach, podolsztyńskiej miejscowości.

Namszanowski na zawsze pozostał w pamięci mieszkańców Warmii jako osoba życzliwa Polakom, która wygłaszała kazania w języku polskim i często odbiegała od rządowej polityki w swoich wystąpieniach.